Porady i ciekawostki

Maltańczyk – przebarwienia pod oczami, na uszach

Pies maltańczyk jest znany od bardzo dawna. Już starożytny Egipcjanie mogli zachwycać się tymi małymi, ale eleganckimi psami. Podziwiali je za nieskazitelny wygląd, inteligencję i pozytywne usposobienie, którym są w stanie zarazić wszystkich.

Maltańczyki to takie psy, które maja wiele energii, są typem psa, który dużo się rusza. Ze względu na bardzo dużą aktywność tych psów i ich niewielkie rozmiary dość często dochodzi u nich do różnorakich urazów ortopedycznych. To pies, którego wszędzie jest dużo, może być niezauważony przez opiekunów i przypadkowo przygnieciony czy przydeptany. Może to doprowadzić do złamania kości, naciągania struktur stawów1) czy innych urazów.

Alergia u maltańczyków

Maltańczyki tak samo jak inne psy o białym umaszczeniu wykazują bardzo dużą skłonność do pojawienia się reakcji alergicznych. Najczęściej występującą alergią u maltańczyków będzie nietolerancja pokarmowa, czyli niewłaściwa odpowiedź organizmu na składniki pokarmu. Duży odsetek maltańczyków cierpi również ze względu na reakcje alergiczny wywołany przez czynniki środowiskowe.

Pies maltańczyk – problemy z sierścią

Oprócz skóry także sierść jest piętą achillesową maltańczyków, z racji na żywiołowość i długi prosty włos u maltańczyków często pojawiają się kołtuny. Nie tylko spędzają sen z powiek opiekunów. Zdecydowanie większym problemem są przebarwienia sierści szczególnie znajdujące się w okolicy oczu i łap.

Zdrowie maltańczyka

Maltańczyk i przebarwienia sierści w okolicach oczu

Często od razu pojawia się wątpliwość czy będzie się dobrze dbało o higienę psa. Rzadko kiedy tego typu zmiany wynikają z zaniedbań właścicieli. U białych psów takie przebarwienie są dość często spotykane. Zwiększony wypływ z worków spojówkowych może wynikać ze stanu zapalnego spojówek.

Psy maltańczyk – inne choroby

Decydując się na maltańczyka zwłaszcza szczeniaka trzeba się liczyć z tym, że występować mogą problemy o charakterze metabolicznym, które polega na spichrzaniu glikogenu. Choroba uwarunkowana jest genetycznie i polega na niedoborze pewnych enzymów przez co usuwanie glikogenu nie będzie możliwe. Brzmi to dość groźnie i w rzeczywistości właśnie może być to poważny problem, który będzie miał poważne konsekwencje dla zdrowia pupila